Hoi!

Tijdens de 4 uur durende autorit naar Sarapiqui was hetheet, want de zon scheen de hele dag. Gelukkig hebben we airco in de auto. Bij het hotel aangekomen kozen we niet voor het zwembad, maar voor een wandelingetje door de jungle-tuin van het hotel. Wat een goed idee: we zagen 2 gordeldiertjes wroeten in de aarde. Rare, grote, kale muizen zijn het. Ook zagen we heel veel groen/zwarte kikkertjes en de beroemde blue jeans frog: die is oranje met blauwe beentjes. 's avonds heerlijk gegeten in het hotel op een soort overdekt terras waar af en toe vleermuizen rondvlogen. De volgende ochtend zouden we gaan raften maar het regende zo gigantisch dat het hotelpersoneel kwam vragen of we hem niet wilden verschuiven naar de middag.Strak plan.We zijn toen met de poncho's het Tirimbina Reservaat ingegaan voor de Chocolade Tour. Hier hebben we zelf chocolade gemaakt. Wist je dat witte chocola helemaal niet bestaat? Er zit helemaal geen cacao in! En dat je van pure chocola (meer dan 60%) niet dik wordt? We moesten trouwens om er te komen over de langste hangbrug van Costa Rica (200 m) die best wiebelde. Toch mocht je je nergens aan vasthouden want daar zat de Bullit-Ant (kogelmier) en als je daardoor gestoken werd voelde dat 24 uur aan alsof je door een kogel was geraakt. Ik hield mijn tentakels mooi binnenboord want ik had al 3 gewone mierenbeten opgelopen omdat ik midden in hun looproute stond te fotograferen, en dat vond ik al vervelend genoeg.

's middags regende het nog steeds als een dolle maar van raften wordt je ook nat dus vooruit met de geit. En het was GAAAAAAF!! Niet gedacht dat deze angsthaas het zo leuk zou vinden. De golven konden Bodhi niet hoog genoeg zijn, die had de tijd van z'n leven en ook Ab vond het als frontman geweldig. Heel jammer van de regen, helemaal omdat het de volgende ochtend droog was!!! En dat was weer een reisdag.....doen we iets verkeerd of zo??

We zijn in zo'n 2,5 uur naar La Fortuna gereden. Onderweg was ons een leuke lunchplek aangeraden in Muelle: restaurant Iguanas. Daar hebben we heerlijk gegeten en als extra attractie werden daar de plaatselijke leguanen gevoerd. Er zaten er wel 30! En hele grote jongens hoor! Ook kwamen er een paar drumbands voorbij: met geweldig opzwepende Caribische trommels! Ik heb er nog geen foto's van maar die komen vast wel bij het volgende verhaal.

Ons eigenlijke hotel was overboekt maar waar we nu zitten is bepaald niet verkeerd: vanuit ons bed kijken we zo op de vulkaan Arenal!!! Bodhi inspecteerde de badkamer en riep: mam, het is zo groot...er staat gewoon een plantenbak in! Hij noemde alle hotels nog steevast CAMPING en alle kamers CARAVAN maar het kind is vanaf nu voor zijn leven verpest! Wij gaan nu even ruziemaken wie in het bed met het mooiste uitzicht mag slapen en ik spreek je later!