Heee, daar ben ik weer! Da's lang geleden he? We hadden op onze vorige lokaties heel traag internet en een druk programma en dat ging nou eenmaal niet samen, dus...waar was ik gebleven? De volgende ochtend in La Fortuna regende het weer eens. We besloten naar de watervalaf te dalen, daar werd je toch ook nat. Eerst 300 traptreden naar beneden, de waterval bekeken, Bodhi en Ab hebben er ook gezwommen en daarna, tja..moesten we ook weer die 300 treden omhoog! Dat was even aan de conditie werken. Daarna gingen we een hikemaken naar/op de vulkaan Arenal. De parkbeheerder vroeg aan ons: de trail van 1,5 uur of van 2,5 uur. Wij dachten inmiddels al behoorlijk getraind te hebben duskozen voor de trail van 2,5 uur.Dan moesten we wel direkt op pad, anders waren we niet voor het donker terug. Eerst was het een rustig wandelpad, toen werd het wat klimmen en tenslotte klauteren over grote zwarte lavastenen en dat onder de tijdsdruk....ik dacht dat er geen eind aan zou komen, het zweet gutste in stralen van ons af entoen was daar opeens de beloning: een prachtig uitzicht over het meer van Arenal en de vulkaan! Daarna was het nog maar 20 minuutjes naar beneden en toen bleek dat we het binnen 2 uur hadden gefixed..haha. (wel 3 dagen spierpijn in mijn bovenbenen gehad, maar een goede training was het wel)

De volgende dag vroeg op want we hadden een reis van 5 uur voor de boegwaarvan de laatste 2 uur overeen onverhard pad. Nu hadden we al eerder gelezen over de slechte toestand van de wegen hier, maartot nu toe hadden we dat nog niet meegemaakt, maar Ab's rijvaardigheid werd danig op de proef gesteld de laatste 40 km van vandaag: Daar hebben we 2 uur over gedaan! Ik had van tevoren een dubbele dosis reispillen genomen dus misselijk was ik niet maar op het laatst had ik het gevoel dat al mijn ingewanden van plek waren gewisseld. Maar toen waren we in Monteverde. Het magische nevelwoud waar jaarlijks 250.000 mensen komen...namen die ook allemaal die route??

Ik had er een beetje buikpijn van, of kwam het omdat de de volgende dag gingen tokkelen?

Onze enige dag in Monteverde zat helemaal volgepropt met alles wat we hier wilden zien. Eerst gingen we de Canopy Tour doen: hangend aan een tuigje aan een stalen kabel door de jungle roetsjen. Ik was er een beetje zenuwachtig voor maar toen ik zag dat we moesten aansluiten in een rij van 50 !!!!! mensen voor ons, werkte dat erg ontnuchterend. Er zaten jonge kinderen en bejaarden bij, dan ging ik toch niet bang zitten wezen, of wel? Niet dus..en weer was het GAAAAF! Het hoogste platform was ongeveer 25 meter en de langste kabel 1000 meter. Toen ging je over de boomtoppen heen, wat een ervaring!!! De Tarzan swing (een soort vrije val) liet ik even aan mij voorbij gaan..zo'n extra adrenaline-shot leek me nou ook weer wat overdreven. Ab en Bodhi hebben dit uiteraard wel gedaan en vonden het super. Daarna gingen we de hangbruggen over met prachtige uitzichten, hoog boven tussen de bomen. Jammer dat we qua beesten alleen vogels zagen. Toen nog even in de kolibrie-tuin. Daar hadden ze mandjes opgehangen met zoet spul erin en er zaten ontzettend veel kolibries. Ik denk dat ik wel 50 foto's heb gemaakt voor het ene juiste shot van een bewegende kolibrie! Toen terug naar het hotel en 's avond nog een nachtwandeling gemaakt, waar we o.a. agouti's (wat zijn dat nou weer? Een soort uit de kluiten gewassen cavia's) en coati's (huh? Een soort wasberen) en ja hoor: 2 tarantula's hebben gezien. De ene liet de gids gewoon in zijn holletje zitten, de tweede (zo groot als een flinke mannenhand!!) zat in een hol onder een boom en de gids ging er even met een stokje in zitten poeren en toen kwam ie eruit, bleh!!

De volgende bestemming van 5 uur rijden naar het zuiden naar Playa Tortuga waar we 1 nacht in een tent verbleven. Een ontzettend romantisch en idyllisch plekje en enorm spannend zo met een tentdoekje tussen jou en de jungle (helemaal met dat Tarantula-beeld nog op mijn netvlies).

Onderweg reden we nog over een brug waar (Bodhi heeft ze geteld) 40 krokodillen in de modder lagen te zonnen. Gelukkig was het een hele hoge brug, dus we konden veilig kijken.

Zo, nu ben ik helemaal bij. Vanmiddag gaan wij naar onze 1 na laatste accommodatie hier een kwartiertje vandaan omdat Rio Tico Safari Lodge (het tentenkamp) slechts 1 nacht plaats had. Toch blij dat we deze bijzondere locatie nog even hebben meegemaakt. Hier hebben we ook gisteravond heel gezellig gegeten met Bert, Natasja en Roan die ongeveer dezelfde reis maakten als wij. Zij zijn nu op weg naar huis en wij hebben hier nog een paar dagen.

Ik heb nog niet alle foto's beschikbaar, misschien later!