De laatste dag

Hey there,

De laatste hele dag in New York moest er natuurlijk geshopt worden. En dat hebben we..heel veel spijkerbroeken want die zijn echt goedkoop en Ab en Bodhi hebben ook nog sneakers en caps. De merken Vans en All Stars zijn een stuk goedkoper dan in Nederland. En we hebben een nieuwe koffer gekocht. Niet vanwege de prijs maar omdat 1 van onze reistassen het echt begeven had. 's Avonds zouden we 'even' op Times Square gaan kijken. We hadden geen idee hoe groot dat is, en hoe druk, en hoeveel lichtjes, en hoeveel rare verklede figuren daar rondlopen: eencowboy en een indiaan met alleen een gitaar en een onderbroek aan. Figuren van Toys Story en Sesamstraaten nog veel meer. Zelfs de politie doet mee: je kunt met een agent en een politieauto op de foto met Times Square op de achtergrond: wat een kermis!!!!

De volgende dag nog even de laatste souvenirs inslaan en dan gingen we met 3 koffers en 3 rugtassen volgeladen door snikheet New York met de metro naar het vliegveld. En toen ging er van alles mis: het ging regenen, we liepen de verkeerde kant uit, we namen de verkeerde metro, het ticketapparaat accepteerde de creditkaart niet, op de luchthaven was lekkage zodat we een heel eind om moesten lopen met de koffers en eindelijk in de vertrekhal aangekomen stond er een rij van hier tot Tokio voor het inchecken. Gelukkig waren we op tijd maar toen we aan de beurt waren, bleken we zelf een boarding pass geregeld te moeten hebben(nog nooit gedaan: via een computer op de luchthaven en dan moet je je paspoort inscannen?) en daarna bleek dat we wel onder de maximale bagagekilo's bleven maar dat 1 koffer te zwaar was, dus of we hevelden wat over naar een andere koffer of we moesten 100 dollar bijbetalen. Dus midden op de drukke luchthaven een paar grepen uit de koffer in een tas als handbagage gedaan. Nog teveel. Nog wat eruit, dan maar die grote tas met allemaal shampoos en zonnebrandcremes, die is lekker zwaar. En toen was het goed. Even niet meer aan gedacht dat je geen vloeistoffen in de handbagage mag hebben. En dus werden we er bij de handbagagecontrole tussenuit gehaald en konden we alles inleveren. Wat een gestress!!!! Tot overmaat van ramp had het vliegtuig ook nog eens 2 uur vertraging en moesten we in Brussel 1 uur op de koffers en de pendeldienst wachten, maar uiteindelijk zijn we heelhuids weer in Nederland aangekomen en was dit het einde van een heeeeeele bijzondere reis. Ik wil jullie allen hartelijk bedanken voor het meereizen,voor de kaarten en de reacties. Ikhoop dat jullie ervan hebben genoten, wij in ieder geval.

Wie weet, tot een volgende reis! Groetjes, Ab, Mo en Bodhi

New York

Hey!

Om half 2 's nachts kwamen we eindelijk in New York aan. Vluchten verliepen gladjes, en ook de taxirit in de beroemde gele yellow cab ging vlekkeloos maar we waren bekaf. Lekker slapen en de volgende ochtend gingen we wandelend richting Ground Zero want dat moest je van te voren reserveren en wij mochten er om 14.00 uur in. Eerst even langs Wall Street want dat is er vlakbij. En dan sta je daar naar beneden te kijken in dat grote gat waarvan je weet dat daar een wolkenkrabber heeft gestaan, wetende wat daar is gebeurd..en dan zie je al die namen in de zijkant gegraveerd..ook bijv. Jennifer Smit and her unborn child..en dat maakt toch wel hele diepe indruk.

Daarna richting Empire State Building. Daar in de buurt moesten we ons eerst door 30 ronselaars heenworstelen, die het allemaal goedkoper konden aanbieden en sneller..jaja..dat hebben we dus niet gedaan en uiteindelijk waren we binnen 1 uur weer beneden. Leuk om een keer gezien te hebben vanaf boven.

Daarna nog even over Fifth Avenue gewandeld met alle dure winkels en toen gingen de kaarsjes alweer uit bij alledrie, dus met een taxi naar het hotel waar Bodhi opmerkte: mam, alles is groot in New York, behalve de hotelkamer! Haha, inderdaad is ie niet groot en de bedden al helemaal niet, maar ze slapen goed en we hebben een goeie airco en douche dus wat wil je nog meer.......nou iets minder lawaai 's morgens (ze zijn namelijk aan 2 kanten van de weg iets aan het bouwen en de bouwvakkers beginnen hier nog iets eerder als bij ons) Het hotel staat aan de rand van Chinatown...grappig: het is ECHT net China!

De tweede dag stond de fietstocht op het programma. Met de metro naar het verhuurstation en daar kregen we 3 fietsen, ik met mandje, Ab met de fietsroutekaart en Bodhi met een helm (die ga ik echt niet op doen!!) Wat een leuke manier om de stad te verkennen. We zijn naar de veerboot gereden, waar we mee langs het Vrijheidsbeeld zijn gevaren, daarna over de Brooklyn Bridge en daarna nog een stukkie in Central Park gefietst. Toen hadden we wel genoeg kilometers in de benen.

'sAvonds 'moesten' we nog evenlangs de Apple store, Bodhi had een probleempje met zijn Ipod,en na lang wachten hebben we nu de oplossing gekregen voor het probleem...helemaal gratis! En Ab ging even kijken naar een nieuw speledingetje en ging natuurlijk met een tasje de deur uit....niet helemaal gratis! Het is trouwens een hele gave winkel: de entree is helemaal van glas en dan ga je een glazen trap af en dan is de eigenlijke winkel onder de grond.

We hebben al een beetje rondgekeken maar morgen wordt de echte shop-dag! En we moeten nog even kijken hoe Times Square er in het donker uit ziet.See you later!

Playa Tortuga & Corcovado

Hoi!

We zijn nu 3 nachten in Playa Tortuga geweest. We sliepen daar in Villas Gaia. Wij hadden een bungalowtje dat ooit uitkeek op zee maar nu waren de bomen te hoog geworden: hoe jammer! Wel kwamen er door dezelfde bomen 2 ochtenden aapjes voorbij slingeren: hoe leuk! De eerste dag hebben we een beetje bij het zwembad gehangen en de dorpjes verkend die er omheen lagen. Dat was niet veel bijzonders. Wel apartdat er in het gat Ojochal dan 2 hele goeie restaurants zitten: Citrus en Exotica. En erg grappig is het duitse restaurant waar we schnitzels hebben gegeten. De tent zag er niet uit, maar het eten smaakte prima.

De tweede dag gingen we naar Corcovado: het meest afgelegen wildpark van Costa Rica. Onze hooggespannen verwachtingenwerden niet helemaal waargemaakt, maar het was een aardige excursie. De bootreis er naar toe was best heftig met een klein bootje dat harde klappen maakte op de golven. Toen was het nog prachtig weer. In Corcovadohebben we achter een tapir aangejaagd, die we uiteindelijk niet gezien hebben. Wel hebben we een miereneter gezien, die hoog op ons lijstje stond. Hij was VEEEL mooier dandie ik ooit in de dierentuin heb gezien. Ook hebben we weer een neusbeertje gezien en bij een waterval gezwommen.Na eengoed verzorgde lunch op het strandweer met het bootje terug. Het kostte wat moeite om het bootje met die hoge golven op het strand te houden, maar uiteindelijkzaten we weer allemaal aan boord, maar wel nadat we allemaal een aantal golven over ons heen hadden gekregen: we waren zeiknat entoen begon het ook nog hard te regenen. Toen we de haven weer binnenvoeren was het gelukkig weer droog enwerden we nog getrakteerd op eenrode ara.

De derde dag was het 's morgens weer mooi weer, dus gauw even bijbruinen bij het zwembad waar de leguanen vrij rondlopen. 's middags werd het bewolkt dus besloten we om tochnog het indianendorp van de Borucas mee te pakken. Een uur over een gewone weg en dan nog een half uur overeen onverharde, omhooglopende weg. We hebben wat moeten onderhandelen met een indiaan die onze gids zou worden over de prijs, maar uiteindelijk hebben wij gezienhoe de indianen thuis de houten maskers maken en beschilderen. Ik vond het heel indrukwekkend en heb dan ook 2 maskers gekocht. Tel daarbij het uurloon van de gids en ik heb een half indianendorp een week te eten gegeven, maar dan is mijn geld toch goed terechtgekomen?

Vanochtend moesten de koffers gepakt worden en zag Ab een beest rondscharrelen. Hij ging er meteen op staan om gekrijs van Bodhi en mij te voorkomen. Zegt ie: kom 'ns kijken, het lijkt wel een schorpioen! En inderdaad: het was er eentje. Ik kreeg met terugwerkende kracht een beroerte. Later bleek dat deze ongevaarlijk waren. (tuurlijk: maar toch)In 5 uur zijn we door de bergen slingerend naar Alahuela gelegen. Dit plaatsje ligt naast het vliegveld, waar we helaas morgen wordenheengebracht. De huurauto is al opgehaald, dus we eten hier vanavond.

Costa Rica was een fantastische ervaring. Als je door mijn verhalen bent aangestoken met het 'pura vida' virus (dat is costaricaans voor: het goede leven) dan kan ik je www.quetzaltravel.nl van harte aanbevelen. Nog 1 nachtje tropischegeluiden om mee in te slapen en danspreek ik je weer in New York!

La Fortuna & Monteverde

Heee, daar ben ik weer! Da's lang geleden he? We hadden op onze vorige lokaties heel traag internet en een druk programma en dat ging nou eenmaal niet samen, dus...waar was ik gebleven? De volgende ochtend in La Fortuna regende het weer eens. We besloten naar de watervalaf te dalen, daar werd je toch ook nat. Eerst 300 traptreden naar beneden, de waterval bekeken, Bodhi en Ab hebben er ook gezwommen en daarna, tja..moesten we ook weer die 300 treden omhoog! Dat was even aan de conditie werken. Daarna gingen we een hikemaken naar/op de vulkaan Arenal. De parkbeheerder vroeg aan ons: de trail van 1,5 uur of van 2,5 uur. Wij dachten inmiddels al behoorlijk getraind te hebben duskozen voor de trail van 2,5 uur.Dan moesten we wel direkt op pad, anders waren we niet voor het donker terug. Eerst was het een rustig wandelpad, toen werd het wat klimmen en tenslotte klauteren over grote zwarte lavastenen en dat onder de tijdsdruk....ik dacht dat er geen eind aan zou komen, het zweet gutste in stralen van ons af entoen was daar opeens de beloning: een prachtig uitzicht over het meer van Arenal en de vulkaan! Daarna was het nog maar 20 minuutjes naar beneden en toen bleek dat we het binnen 2 uur hadden gefixed..haha. (wel 3 dagen spierpijn in mijn bovenbenen gehad, maar een goede training was het wel)

De volgende dag vroeg op want we hadden een reis van 5 uur voor de boegwaarvan de laatste 2 uur overeen onverhard pad. Nu hadden we al eerder gelezen over de slechte toestand van de wegen hier, maartot nu toe hadden we dat nog niet meegemaakt, maar Ab's rijvaardigheid werd danig op de proef gesteld de laatste 40 km van vandaag: Daar hebben we 2 uur over gedaan! Ik had van tevoren een dubbele dosis reispillen genomen dus misselijk was ik niet maar op het laatst had ik het gevoel dat al mijn ingewanden van plek waren gewisseld. Maar toen waren we in Monteverde. Het magische nevelwoud waar jaarlijks 250.000 mensen komen...namen die ook allemaal die route??

Ik had er een beetje buikpijn van, of kwam het omdat de de volgende dag gingen tokkelen?

Onze enige dag in Monteverde zat helemaal volgepropt met alles wat we hier wilden zien. Eerst gingen we de Canopy Tour doen: hangend aan een tuigje aan een stalen kabel door de jungle roetsjen. Ik was er een beetje zenuwachtig voor maar toen ik zag dat we moesten aansluiten in een rij van 50 !!!!! mensen voor ons, werkte dat erg ontnuchterend. Er zaten jonge kinderen en bejaarden bij, dan ging ik toch niet bang zitten wezen, of wel? Niet dus..en weer was het GAAAAF! Het hoogste platform was ongeveer 25 meter en de langste kabel 1000 meter. Toen ging je over de boomtoppen heen, wat een ervaring!!! De Tarzan swing (een soort vrije val) liet ik even aan mij voorbij gaan..zo'n extra adrenaline-shot leek me nou ook weer wat overdreven. Ab en Bodhi hebben dit uiteraard wel gedaan en vonden het super. Daarna gingen we de hangbruggen over met prachtige uitzichten, hoog boven tussen de bomen. Jammer dat we qua beesten alleen vogels zagen. Toen nog even in de kolibrie-tuin. Daar hadden ze mandjes opgehangen met zoet spul erin en er zaten ontzettend veel kolibries. Ik denk dat ik wel 50 foto's heb gemaakt voor het ene juiste shot van een bewegende kolibrie! Toen terug naar het hotel en 's avond nog een nachtwandeling gemaakt, waar we o.a. agouti's (wat zijn dat nou weer? Een soort uit de kluiten gewassen cavia's) en coati's (huh? Een soort wasberen) en ja hoor: 2 tarantula's hebben gezien. De ene liet de gids gewoon in zijn holletje zitten, de tweede (zo groot als een flinke mannenhand!!) zat in een hol onder een boom en de gids ging er even met een stokje in zitten poeren en toen kwam ie eruit, bleh!!

De volgende bestemming van 5 uur rijden naar het zuiden naar Playa Tortuga waar we 1 nacht in een tent verbleven. Een ontzettend romantisch en idyllisch plekje en enorm spannend zo met een tentdoekje tussen jou en de jungle (helemaal met dat Tarantula-beeld nog op mijn netvlies).

Onderweg reden we nog over een brug waar (Bodhi heeft ze geteld) 40 krokodillen in de modder lagen te zonnen. Gelukkig was het een hele hoge brug, dus we konden veilig kijken.

Zo, nu ben ik helemaal bij. Vanmiddag gaan wij naar onze 1 na laatste accommodatie hier een kwartiertje vandaan omdat Rio Tico Safari Lodge (het tentenkamp) slechts 1 nacht plaats had. Toch blij dat we deze bijzondere locatie nog even hebben meegemaakt. Hier hebben we ook gisteravond heel gezellig gegeten met Bert, Natasja en Roan die ongeveer dezelfde reis maakten als wij. Zij zijn nu op weg naar huis en wij hebben hier nog een paar dagen.

Ik heb nog niet alle foto's beschikbaar, misschien later!

Sarapiqui

Hoi!

Tijdens de 4 uur durende autorit naar Sarapiqui was hetheet, want de zon scheen de hele dag. Gelukkig hebben we airco in de auto. Bij het hotel aangekomen kozen we niet voor het zwembad, maar voor een wandelingetje door de jungle-tuin van het hotel. Wat een goed idee: we zagen 2 gordeldiertjes wroeten in de aarde. Rare, grote, kale muizen zijn het. Ook zagen we heel veel groen/zwarte kikkertjes en de beroemde blue jeans frog: die is oranje met blauwe beentjes. 's avonds heerlijk gegeten in het hotel op een soort overdekt terras waar af en toe vleermuizen rondvlogen. De volgende ochtend zouden we gaan raften maar het regende zo gigantisch dat het hotelpersoneel kwam vragen of we hem niet wilden verschuiven naar de middag.Strak plan.We zijn toen met de poncho's het Tirimbina Reservaat ingegaan voor de Chocolade Tour. Hier hebben we zelf chocolade gemaakt. Wist je dat witte chocola helemaal niet bestaat? Er zit helemaal geen cacao in! En dat je van pure chocola (meer dan 60%) niet dik wordt? We moesten trouwens om er te komen over de langste hangbrug van Costa Rica (200 m) die best wiebelde. Toch mocht je je nergens aan vasthouden want daar zat de Bullit-Ant (kogelmier) en als je daardoor gestoken werd voelde dat 24 uur aan alsof je door een kogel was geraakt. Ik hield mijn tentakels mooi binnenboord want ik had al 3 gewone mierenbeten opgelopen omdat ik midden in hun looproute stond te fotograferen, en dat vond ik al vervelend genoeg.

's middags regende het nog steeds als een dolle maar van raften wordt je ook nat dus vooruit met de geit. En het was GAAAAAAF!! Niet gedacht dat deze angsthaas het zo leuk zou vinden. De golven konden Bodhi niet hoog genoeg zijn, die had de tijd van z'n leven en ook Ab vond het als frontman geweldig. Heel jammer van de regen, helemaal omdat het de volgende ochtend droog was!!! En dat was weer een reisdag.....doen we iets verkeerd of zo??

We zijn in zo'n 2,5 uur naar La Fortuna gereden. Onderweg was ons een leuke lunchplek aangeraden in Muelle: restaurant Iguanas. Daar hebben we heerlijk gegeten en als extra attractie werden daar de plaatselijke leguanen gevoerd. Er zaten er wel 30! En hele grote jongens hoor! Ook kwamen er een paar drumbands voorbij: met geweldig opzwepende Caribische trommels! Ik heb er nog geen foto's van maar die komen vast wel bij het volgende verhaal.

Ons eigenlijke hotel was overboekt maar waar we nu zitten is bepaald niet verkeerd: vanuit ons bed kijken we zo op de vulkaan Arenal!!! Bodhi inspecteerde de badkamer en riep: mam, het is zo groot...er staat gewoon een plantenbak in! Hij noemde alle hotels nog steevast CAMPING en alle kamers CARAVAN maar het kind is vanaf nu voor zijn leven verpest! Wij gaan nu even ruziemaken wie in het bed met het mooiste uitzicht mag slapen en ik spreek je later!

Puerto Viejo

Hoi!

Allereerst bedankt voor al die leuke reacties van iedereen: ver weg en dichtbij! Iedere keer weer spannend als je je computertje opendoet.

Verhaaltje over Puerto Viejo:

Het is een erg leuk, relaxed plaatsje met veel Rastamannen en heel veel Bob Marley uit de speakers. Af en toe komt er een doordringend weed-luchtje voorbij. Veel surf-dudes want de hoge golven zijn hier beroemd.Ons hotel heetCariblue en is echt een paradijsje op aarde. Prachtigetafels, gemaakt van een dikke plak doorgezaagde boom. Badkamer en toilettenallemaal met mozaik. Palmbladeren op het dak en een helderblauw zwembad.Begin je al te kwijlen?

De rit ernaar toe (over overigens best goede wegen, ik was op slechter voorbereid) was geheel zonnig, maar toen we de volgende ochtend opstonden regende het weer eens. We zijn toen met onze onafscheidelijke poncho's naar het Jaguar Rescue Centre in Puerto Viejo gegaan: een paar kilometer verderop. Daar worden al jarenlang allerlei dieren met mankementen opgevangen, maar helaas op dit moment GEEN JAGUAR! Hebben wij weer! Wel een Ocelot en een Maical gezien (ook katachtigen) en heel veel aapjes die als baby-aapjes daar terecht gekomen zijn. Ze worden daar opgevoed en gaan elke middag met de vrijwilligers picknicken in de jungle. Op een dag komen ze niet meer terug en dan zijn ze dus door een apenfamilie opgenomen. Tot die tijd worden ze vertroeteld door heel veel vrijwilligers en ook wij mochten even met ze spelen. Bodhi vond het geweldig. Verder hadden ze o.a. een loslopend huis-hert, een toekan met een gebroken snavel, kikkers en veel slangen. Geen idee waar die last van hadden maar we hebben nu wel geleerd hoe je kunt zien of een slang giftig is: hoe handig is dat? 's middags naar het strand geweest.

De volgende dag hebben we, geheel op eigen houtje (dare devils!) te voet een trail gemaakt door Cahuita National Park. Het was midden op de dag dus we verwachtten er niet veel van maar we hebben toch veel gezien: aapjes,salamanders (boeiend: die heb ik al zo vaak gezien!), wasbeertjes, 2kleine slangetjes(!), spinnen en leguanen.

's avonds zijn we weer heerlijk uit eten geweest in relaxed Puerto Vieja en de volgende dag moesten we 4 uur rijden naar Sarapiqui. Daar zijn we nu inmiddels aangekomen. Het is vandaag bloedheet, maar dat is het bij jullie ook, dus we gaan gelijk op. Morgen gaan we raften.

Ik ga weer een poging wagen met de foto's en ik spreek je laterrr!

Tortuguero

Hoi!

We zijn net terug uit Tortuguero: 2 uur met de bus en daarna 2 uur met de boot (5 boten achter elkaar: ik dacht dat dit de rustige tijd was..) door het regenwoud varen en toen kwamen we in onze lodge aan. Prachtige houten chalets op palen, zonder ramen met alleen horgaas voor het raam voor het echte jungle gevoel. De eerste nacht begon het te stortregenen en net toen ik dacht dat het niet harder kon, kon het dus NOG harder. Uren achter elkaar. Om 5 uur op om wilde dieren te spotten met de boot. Wij onnozelen dachten nog dat we met een overdekte boot gingen, maar we kregen gewoon poncho's uitgereikt: jaja, de essentie van het REGENwoud was geheel tot elke vezel doorgedrongen! We zagen salamanders en vogels, niet veel vanwege de regen. 's middags kregen we rubberen kaplaarzen uitgereikt en toen gingen we een uurtje door de bush met je poncho en tot je enkels in de blubber. Daarna werd het droog en gingen we nog een keer varen. Toen hebben we veel gezien: apen. leguanen, toekans, een kleine kaaiman, hagedissen en een heleboel vogels en planten waarvan we in Nederland een miezerig exemplaar voor het raam hebben staan, maar dan 5 meter hoog. Prachtig! We hadden een druk programma want 's avonds gingen en kijken hoe de grote groene zeeschildpadden eieren kwamen leggen op het strand. Weer plensde het en liepen we met onze poncho's aan een half uur door het pikkedonker (gelukkig hadden we zaklampen bij ons, dan kon je nog zien of je op een slang trapte want ' 's avonds zijn ze het actiefst') totdat we bij het strand waren. Daar moesten de zaklampen ook uit. Gelukkig was het inmiddels droog geworden maarhet was aardedonker. Als mollen moesten we achter elkaar aanlopen totdatwe van de gids moesten stoppen. Toen deed hij zijn infraroodlamp aan en daar ging een schildpad van minimaal 1 meter terugde zee in. Wat een grote dieren! Toen moesten we weer wachten totdat de gids een seintje kreeg dat er eentje eieren aan het leggen was. Weer als mollen acher elkaar aan naar die plek. Daar lag een reusachtigexemplaar een groot rond gat vol te storten met (gemiddeld) zo'n 120 eieren. Zo groot als een pingpongbal maar dan zacht en glibberig. En wij konden met die infraroodlamp zomeekijken. Daarna veegde zij met zijn achterflippers het gat dicht. Toen was zij zo moe dat er geen bewegingmeer in te krijgen was. Toen gingen wij weer weg. Een hele bijzondere ervaring!

Vandaag hebben we de huurauto gekregen en met onze eigen vakantie cd'sin de cd-speler zijn wenaar Puerto Viejo getuft (je mag hier maar 60 en soms 80 km/uur)aan de Atlantische Oceaan. We hebben hier 3 nachten een houten chalet met hangmat op de veranda. Het is hier Caribisch en heel relaxted met overal reggae-muziek. Effe lekker chillen! Yeah man!

P.S. Dat met die foto's wil nog niet echt lukken, maybe later!

San Jose (met streepje op de e, maar mijn leestekens doen het niet)

Na een lange voorbereiding en een reis van 23 uur zijn we eindelijk in Costa Rica aangekomen. Bodhi heeft het tot half 2 's nachts nederlandse tijd volgehouden maar toen gingen de luiken toch echt dicht. De reis verliep best gladjes, we hebben ons prima vermaakt met de kleine computerschermpjes in de stoelleuningen voor ons.De koffers gingen tot mijn grote opluchting direct door naar San Jose dus geen stress tijdens het overstappen. Wel kregen we, in Brusselen inAltanta, zowel schriftelijk als mondelingeen heleboelvragen als: wie heeft uw koffer ingepakt? heeft u vuurwapens bij u? Ja, duh!

In San Jose werden we keurig opgewacht en naar het hotel gebracht: een statig, oud hotel, maar van alle gemakken voorzien, midden in het centrum van San Jose. We kijken uit op een soort Dam in Amsterdam: heel veel mensen en duiven. Het was al donker toen we aankwamen en toen we door het raam van onze kamer keken zagen we 'm meteen: de gele M!! Snel even een hapje gehaald en gauw naar bed want we waren bekaf!

Vandaag hebben we op ons gemakje door de stad geslenterd. Er zijn veel mooie, oude gebouwen, mooie kerken, heel veel pleinenen een leuke overdekte markt, een beetje als de Beverwijkse Bazaar maar dan met smalle paadjes. Het is hier ongelooflijk druk. Veel mensen en veel verkeer.

Vanavond gaan we eten bij de Argentijn en morgen worden we om 06.15 uur met de bus opgehaald voor onze trip naar Tortuguero. Ik spreek je later!